Normaal gesproken schrijf ik blog na een feestje maar om te voorkomen dat ik weer ouwe koeien uit de sloot ga halen of open ramen ga ingooien (want ja mensen...het was weer raak met Marineboy) laat ik dat dit keer maar afterwege.
Daarom wil ik iedereen laten meegenieten van de meest briljante quotes en uitspraken die dit weekend gedaan zijn!
Mijn idee is dat iedereen gewoon een quote kan plaatsen als reactie op deze "blog".
Dit levert voor veel mensen die hier niet bij waren waarschijnlijk veel vraagtekens op maar voor de mensen die hier wel bij waren hopelijk een warm gevoel en een glimlach bij het lezen ervan
Ik zal zelf aftrappen!
Het moest het startsein worden van 4 geweldige weken! 4 weken lang stappen! 4 weken lang zichzelf zijn...Hij zag het helemaal zitten...
Dat verklaart ook de spanning, het enthousiasme en het fanatisme waarmee Hij de WK-finale keek. Woede in zijn ogen...wanhoop in zijn gezang...Hij was zichzelf niet...
Dan de finale...de zenuwen gieren door zijn keel en Hij gaat voorop in de strijd. Door de zenuwen en zijn extreem goede dronk avond besluit Hij om het echt op een zuipen te zetten....
Dan bereikt mij het bericht dat het hem allemaal teveel is geworden. Er gaan geruchten rond dat onze strijder het bijltje erbij neer aan het gooien is op het toilet. Verrast maar vooral ongerust snel ik naar hem toe. Maar gelukkig....er is niks aan de hand. Het was de spanning!!! “Robben kreeg de bal en toen had ik het ff niet meer...”. Pfff gelukkig maar!
Over het verloop van de finale wil ik eigenlijk geen woorden vuil maken...dat is bekend. Na het laatste fluitsignaal toont iedereen zijn emotie op een eigen manier. Hij weet zich geen houding te geven...Waarom? Waarom? Waarom? Is het enige wat hij uit kan brengen. Dit in combinatie met zijn gebonk op de muren laat zien dat Hij er echt helemaal doorheen zit....ik besluit hem maar met rust te laten....
Enkele uren later kom ik Hem weer tegen....we zitten nog even bij mij bij elkaar om de avond af te sluiten met wat zelfgemaakte muziek. Maar Hij is er met zijn gedachten niet bij...verloren zit hij in in de stoel en langzaam verliest hij het gevecht tegen Klaas Vaak en zijn zandtroepers. Dan gebeurt het....”het komt omhoog”. Hij verliest het gevecht tegen het maagzuur. Dit keer geen Robben in balbezitof spanning. De strijd is allang beslist...helaas in het nadeel van Hem en eigenlijk van heel Nederland. Wat het startsein had moeten worden van 4 geweldige weken stappen eindigt in mineur. Hij die niet de stoppen is wordt gestopt. Door Howard Webb maar vooral door El Blanquito....
Prijsvraag van vandaag: Over wie gaat dit?
)Zoals beloofd….een blog over Werchter! Ik heb zo’n flauw vermoeden dat ik ik ontzettend veel lol ga beleven aan het schrijven ervan maar ik weet niet hoe ik alle hoogtepunten van 4 dagen doortrekken in 1 enkele blog moet schrijven. Derhalve (dat soort woorden gebruik ik) ga ik het toch proberen  Mensen die niet graag lezen moeten hem maar in etappes lezen
Rock Werchter 2010 betekent ook de terugkeer van platinaboy. Na 5 maanden “oorlogen naspelen” in Engeland was deze man zonder grenzen terug om zijn kunsten te vertonen. En nog voordat we vertrokken waren was het al raak! Meneer was zijn telefoon vergeten op het werk, en ging dus “op de bonnefooi” om half 7 naar Kris om te vragen hoe laat we zouden vertrekken. Kris was op dat moment druk bezig met zijn studie maar kon onze doortrekheld wel vertellen dat wij waarschijnlijk al halverwege op weg naar Werchter waren. Geen nood....dan rijdt Genti er toch zelf wel heen. Tegen dat de tijd dat wij ons tentenkamp opgebouwd hebben arriveert Marine Boy met een rood hoofd ook op camping C2....binnen een mum van tijd is Genti paraat. Een tent heeft hij niet....deze man slaapt gewoon op de grond...tja je zit bij de marine of niet he! En dat Genti nog steeds Genti is bewijst hij door meteen te beginnen met gas geven. Waar moet dit heen? Vandaag worden er zeker records gebroken! Op naar het festival...de Jeugd van Tegenwoordig! Voor de meeste een leuke opening om erin te komen....voor Genti echter niet. Deze gaat tekeer alsof het een set van Dark Raver betreft. Mensen vragen zich vertwijfeld af of ze wel op een rock festival zijn. De rest van de avond is om van te smullen: Stereophonics, Muse en Faithless staan op het programma. Genti demareert nog eens en we verliezen de brave jongen uit het oog. Enige wat we nog van hem zien is als hij onder toeziend oog van vele festivalgangers ff ligt te “chillen” in het gras. Dat is het eerste moment dat ik werkelijk heb getwijfeld aan zijn overlevingskansen. Zeker toen ik een minuut daarna terugging om hem op te halen en meneer als sneeuw voor de zon verdwenen was. Dan maar muziek, Stereophonics was goed maar helaas weinig spectaculair....daarna kon het echt gaan beginnen. Muse! Wat een fantastisch optreden....vervolgens maakte Faithless het geweldig af....wat een ongekend feest! Het einde van de dag is in zicht....ik keer iets eerder met V terug naar de camping waar Sudie en Dieck al enige tijd aan het huishouden zijn. Sudie wordt gek van Maxie Jazz die maar door blijft gaan en belt verschillende malen de organisatie op om te zeggen dat het welletjes is geweest. En dan....uit het niets komt er een gedaante tussen de tentjes vandaan naar ons toe. Ja hoor....hij leeft nog! Nonchalant ploft hij op een stoeltje neer. Waar hij de hele avond geweest was? “Weet ik veel”. Hoe hij het vond? “Ik weet het geen kloete meer vanaf”. Wat heb je dan gedaan? “Weet ik veel...ik mocht niet weg op de EHBO”. Jaja mensen.....Genti leeft nog....en heeft zichzelf overtroffen! Is dag 1 daarmee afgelopen wat Genti betreft....nee natuurlijk niet. Gedurende de donderdag ben ik mijn telefoon ergens in de buurt van de tent kwijtgeraakt...die vind ik later wel terug. Maar niet dus....tot ik 1 iemand hoor vloeken: Kutzooi...ik weet mijn pincode niet meer. Hulpvaardig als ik ben loop ik op Genti af en zie een zwarte Nokia in diens trillende hand. Hmm dat lijkt wel erg veel op mijn telefoon....sterker nog het is mijn telefoon. Een gevoel van vreugde gaat door mijn vermoeide lichaam...maar dat gevoel is ook weer spoedig verdwenen als ik mijn telefoon probeer aan te doen: “Voer uw pukcode in:”. Hmmm Genti bedankt jongen....
Dag 2, ik kruip uit mijn tentje en struikel over een soort orka voor mijn tentje....het is Genti die zoals beloofd gewoon op de grond slaapt. Ik heb hem meerdere malen mijn stretcher aangeboden maar daaar wil meneer niks van weten. In plaats van in zijn slaapzak te slapen slaapt meneer ook nog eens onder zijn slaapzak en ligt dus gewoon half naakt op de koude grond. Wat een held! Vandaag staat voor een groot gedeelte in het teken van het Nederlands elftal. Overal op de camping oranjeshirts, dit kan een hele mooie dag worden! Iedereen ontwaakt uit zijn coma door de hitte en meteen begint het nagenieten van de dag ervoor. Omdat de organisatie verboden heeft om het voetbal in Werchter uit te zenden besluit een gedeelte van de groep het voetbal in Leuven te kijken. De rit ernaartoe is hels, het is ongeveer 40 graden en aangezien we onze persoonlijke boiler G. Saes in ons midden hebben stijgt het kwik naar buitenaardse temperaturen. De wedstrijd zelf en het feest erna was fantastisch. Leuven kleurde oranje, met uitzondering uiteraard van G Saes die de belgen tegemoet kwam en net deed alsof de rode duivels ook wat te vieren hadden. Toeterende auto’s met oranje vlaggen door de straten, juichende groepen hollanders....het was HEERLIJK! Terug naar het festival....rustig in het gras een biertje drinken bij de editors als opwarming voor Green Day....en ja hoor......u raad het al....het wordt eentonig, weer stal 1 iemand de show! Waar hij zich het afgelopen jaar vooral als absoluut technobeest heeft geprofileerd liet platina boy zien dat hij een echte Green Day fan is. In exact dezelfde stijl en met dezelfde moves waarmij hij regelmatig de show steelt bij Awakenings of Time Worp (zoals hij het zelf noemt, zal wel een ander feest zijn) brengt hij het publiek in exctase.....deze man is gewoon echt niet te stoppen.. Ook aan dag 2 komt een eind....onze groep is inmiddels aangevuld met 3 rockchicks uit budel en tongelre (B). Ze beloven op de after de volgende dag met ons op te trekken niet wetende met wat voor idioten ze te maken hadden....maar goed....daar komen ze snel genoeg achter!
De zaterdag begint met een heerlijke regenbui die door velen met gejuich wordt begroet....heerlijk! Dag 3 betekent ook nieuwe ronde, nieuwe kansen. Genti geeft aan “het wat rustiger aan te gaan doen”. Hij heeft ons de afgelopen 2 dagen eigenlijk alleen zijn hielen laten zien en vindt dat het tijd is dat de rest maar eens laat zien wat hij in zijn mars heeft. Komt in orde Genti! Een select groepje pakt het serieus aan. Er wordt een tijdschema gemaakt welke nauwlettend gevolgd dient te worden en wat moet resulteren in de dagzege (het geel is door iedereen al uit het hoofd gezet). Vol goede moed wordt begonnen aan dag 3. Onder ons ook het 3-koppige vrouwengezelschap die niet weten wat voor afschuwlijke taferelen ze de komende uren te zien zullen krijgen. De dag begint rustig....lekker in het zonnetje, biertje erbij, Temper Trap, Yeasayer...niks aan de hand. Maar dan! 4-uur cup-a-soup en D. Janssen, Kri Lenaers,die vrijdag is ingestroomd, en Sudie gaan weg voor een vroege ontsnapping. Er komt kattekwaad in de ogen van het drietal maaaaaaaaaar....de redding is nabij. Genti stelt een bezorgde V gerust....hij let wel op Kri. Ik knijp mezelf in mijn wang omdat ik mijn eigen oren niet geloof. “Wees maar niet bang V, ik let wel op Kri”, waren zijn exacte woorden. Het moet gvd niet gekker worden....dat werd het uiteraard wel . Het drietal besluit vervolgens toch alleen zonder G op pad te gaan en na een klein uur kwamen ze terug....en hoe! In polonaise uiteraard....struikelend uiteraard over onschuldige festivalgangers die van het zonnetje aan het genieten waren en niet met lege handen. Een waar Rock Werchter douchegordijn werd als trofee meegesleurd. Toen begon het spel wat niet zou misstaan als voorwerpenronde bij de lama’s. Tepelklemmen, neuspiercings, oorpiercings...eigenlijk alles wat gepierced kon worden werd gepierced met de ringen van het douchegordijn. Het douchegordijn zelf werd vooral gebruik als jurk door V, die maar wat blij was dat ze haar Kri eindelijk weer in de arm kon sluiten....alleen vraag ik me af of Kri nog wist wie V was aangezien hij wel heel close was met meerdere personen....En toen kwam DE quote van Werchter 2010! Mensen zet u schrap. Marine Boy, Platina Boy, Genti, G Saes....hoe je hem ook noemen wil...op het moment dat je dacht dat hij zijn hoogtepunt bereikt had wist hij toch nog een etage hoger te gaan....nuchter stelde deze belachelijke doortrekker de volgende conclusie: “Hoe sommige mensen er hier bijlopen gaat echt te ver”. Ik heb het niet meer. Dit gaat te ver. Wat een heerlijk vent  Hoe krijgt ie het voor elkaar. De rest van de avond kan van voor mij niet meer stuk. Lekker in het gras met een biertje in je hand. Genieten van een stel mafkezen die de boel letterlijk afbreken!!! Niets of niemand wordt gespaard. Bier vliegt door de lucht, andere festivalgangers worden bedolven door Sudie en Dieck....schandalig gewoon! Ondertussen begint Pink met haar optreden! En dat mag er zijn! Maar...Dieck en ik hebben wat beters.....onze nieuwe vriendinnen blijken een passie te hebben die ik alleen van TV ken...Tokio Hotel. Ik kan vanaf seconde 1 niet van de handdoek van Bill afblijven...of was het Tom? Ik weet het niet meer. Ik zet Mandy’s iPod op en verlies mezelf....daarna is Dieck aan de beurt die de boel bij elkaar rockt terwijl de rest zich afvraagt waarom Dieck zo los staat te gaan terwijl Pink net begonnen is aan 1 van haar balades. Wat een feest!!! Afsluiter van de avond is Rammstein....waar door velen reikhalzend naar wordt uitgekeken. En Rammstein sluit de avond af zoals verwacht....GEWELDIG. Mensen worden op het podium in de fik gezet, vuurwerk vliegt over het publiek en ja hoor....1 iemand gaat weer in het bijzonder los. Zonder ook maar 1 woord Duits te spreken zingt platinaboy moeiteloos alle liederen mee. Wat een held! Ik durf er 100 euro op in te zetten dat hij Rammstein nu niet meer van Celine Dion kan onderscheiden...maar goed....platinaboy blijkt een echte fan van live muziek. De zaterdag loopt ten einde en het feest verplaatst zich naar de camping. Er wordt afscheid genomen van onze 3 nieuwe vriendinnen en het is tijd voor Colucci’s Era. Onze eigen personificatie van Michael Jackson heeft zich de eerste paar dagen op de oppervlakte gehouden maar gaat nu geheel los! Carlo Colucci dames en heren....zijn naam doet me denken aan duistere maffiapraktijken maar deze muziekfanaat is zo puur als maar zijn kan! En...he’s on fire. Schijnbaar moeiteloos volgen de dansmoves elkaar op...de een nog strakker en gelikter dan de ander. Ook vocaal, waarbij hij gebruik maakt van sensationele tempversnellingen/vertragingen in zijn zang, brengt menig doortrekker in veroering. Tijd voor wat van zijn eigen werk zou je zeggen....Colucci fronst zijn wenkbrouwen, dan heeft hij het.....en hij begint:
De wekker gaat, 4 uur, midden in de nacht...boohhh wat een tijd. De planning was om op tijd naar bed te gaan maar dat is natuurlijk weer mislukt! Tas nog niet gepakt dus met de slaap in je ogen op zoek naar je toilettas en je korte broeken. De auto in, de rest ophalen en naar plaats van bestemming. Iedereen is nog stil in de auto, nog half in zijn dromen...het is per slot van rekening ook pas 6 uur. Dan ben je er en begint het gewacht en gesleep. Het begint warmer te worden....gevloek, vermoeiheid. En dan dat geklungel met die tent. Godverdomme waar zijn we aan begonnen.....Maar dan!!!! De tent staat....je klapt je stoeltje uit...pakt een koud blikje bier....stopt je vinger onder het lipje en dan dat heerlijke geluid......nog iets meer dan een weekje wachten tot werchter
Enkele weken geleden heb ik besloten om een soort van oudejaarsconference te schrijven over 2009. Wat een jaar...Net zoals iedereen denk ik, heb ik eind 2008 gefantaseerd over hoe volgende jaar ging worden....maar dat het ZO ging worden had ik nooit durven dromen
... Ik heb echter besloten om mijn plannen te wijzigen...In plaats van het schrijven van een oudejaarsconference (dit laat ik Youp en Guido over) probeer ik gewoon een lange en bondige samenvatting te geven van hoe ik de afgelopen jaarwisseling heb meegemaakt en ik denk dat dat een uitstekende samenvatting is van het afgelopen jaar...
Maar goed...nu waar het eigenlijk om draait. 31 december 2009. Het moment waar iedereen naar toe heeft geleefd. Flink doortrekken in de Westergasfabriek en daarbij 2 overnachtingen (voor zover je van overnachtingen kunt spreken) in hotel Memphis. Het feest is georganiseerd door dezelfe organisatie als Awakenings dus dit kan eigenlijk niet mis gaan....WEG STAAN JONGENS...WANT WIJ GAAN KNALLEN!!!
In 2 groepen vertrekken we naar Amsterdam. Kri, V, Sudie, Puge, Non, Kelso, Dieck Jansen en Genti gaan smiddags al. Ikzelf vertek rond de klok van 6 met Daniek, Kels, Tjitske en de man die zijn rentree maakt in doortrekkend Nederland....Frenken. Deze man trok al door toen wij nog met knikkers speelden..nee mensen...deze man hoefden wij niks meer te leren...
Bij onze aankomst in Amsterdam blijkt dat iedereen zich langzaam aan het klaarmaken is voor het feest. Genti is uiteraard al lang begonnen, Kelso ziet er zoals gewoonlijk beeldschoon uit en Kri is bezig met zijn laatste schoonheidsslaapje! Platinaboy is niet meer te houden en middels 4 of 5 belletjes richting onze roemeense receptioniste worden we klokslag 22.00 opgehaald door zoals genti zou zeggen: verschillende burgemeesters van rotterdam! Op het moment dat we worden afgezet gaat het al mis...en jullie raden al met wie...ondanks herhaaldelijke waarschuwingen voor gladheid gaat platinaboy waterpas! Een verontwaardigde “WHAT THE FUCK” ten spijt...
De gashouder is nog leeg als we binnenkomen door het vroege tijdstip. Vast ritueel: jas ophangen, pissen, munten halen en een plaatsje zoeken. Uiteraard voor het podium. Iedereen heeft er zin in, de gashouder stroomt vol en HET moment komt met rasse schreden dichterbij. Onze doortrekgroep wordt vlak voor 12 uur nog aangevuld met een stelletje doortrekkers uit Kelpen (of all places). Dan is het zover....12 uur. De gashouder ontploft...weg staan heeft geen zin meer....Knallen, pijlen, siervuurwerk....Het is 2010!!!
Dan komt platinaboy weer met een van zijn nu al legendarische oneliners: meneer smst om te vragen waar het vuurwerk blijft??? Ongekend die gast....Peterke kan trots op hem zijn (maar hierover later meer)...
2010 begint voor ons met Born Slippy van Underworld en bezorgt mij KIPPENVEL! Iedereen gaat echt helemaal los en gedurende het nummer heb ik meer in de lucht gezweven dan dat ik op de grond gestaan heb. Onze specialist in startmotoren, Mark Frenken heeft inmiddels ook aardig de smaak te pakken. Lekker losjes praat hij met andere partygangers over hoe het vroeger allemaal was en omdat het maar 1 keer oudjaar is haalt Frenken voor een paar ruggen munten zodat hem vanavond niks meer kan gebeuren.....
Safari tijd. Iedereen kiest zijn eigen pad. Genti gaat roken...Dieck of moet ik zeggen Davie...gaat “ff” een plasje plegen maar dit duurt zo lang dat mensen zich zorgen maken om onze kleine strijder. Die gekke Davie toch. Anderen verkiezen weer een groepsmassage op de tribune...echte details van het feest zelf moet ik jullie helaas schuldig blijven want jullie weten hoe het gaat....
Het einde van het feest nadert...Carlos Rios en Riti Lee knallen het feest naar een ongekend einde....dan komt Kri met een onverwachte move...Kri kan het doortrekken om zich heen niet meer aan zien en besluit dat het tijd is voor zijn bedje. Geprobeerd wordt om Frenken die ondertussen niet meer weet wie en waar hij is mee te sturen maar uiteraard laat hij zich niet zomaar naar huis sturen op zijn eerste technofeest en dus vlucht meneer het publiek weer in. Op dit moment dacht ik serieus dat DESM op zoek moest naar een nieuwe middenvelder...
Het feest loopt ten einde. De lichten gaan aan. Vanwege de nodige balari bij de kluisjes kunnen wij met een vertraging van 10 minuten op zoek naar een taxi. We vinden al snel een burgemeester uit rotterdam die ons voor 10 euro per persoon wel naar het hotel wil brengen. Met het nodige propwerk lukt het ons om met 10 personen in het busje te gaan zitten en voor het luttele bedrag van 100 euro (!!!) worden wij als vorsten en vorstinnen naar ons hotel gebracht. Eindelijk rust....zou je zeggen...
Uhm niet dus...tijd voor de after
Daniek en Kelsey hebben helaas later op de middag nog familieverplichtingen en beginnen dus aan een noodzakelijk slaapje maar een groot deel de rest verzamelt zich op de kamer van Dieck, Sudie en Puge om nog ff wat te hengen. Kelso, buitengesloten door zijn slapie, doet zijn gele, sexy vestje uit en dan start de one-man show van Dieck Jansen! Dieck Jansen doet het vestje aan en gaat verder waarmee hij in de gashouder is gestopt...naar de klote gaan. Als een ware stuntmant stort hij zich van bureau’s, hangt ie aan de napalm, en leegt de fles baco alsof het water is. Deze spierbundel is gewoon door niets en niemand meer te stoppen...
Plotseling gaat de telefoon van Dieck die op dat moment bezig is om een radslag door de kamer te maken waarbij de lamp niet gespaard blijft. Vlug haast hij zich naar zijn tel en neemt hij op. HAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAI PETERKE WULMS! Het is de vader van platinaboy die ongerust vraagt of zijn zoon nog leeft. Dieck kijkt naar genti die hem een typerende dubbeloogige knipoog geeft om te bevestigen dat genti het doortrekgeweld met gemak kan bijbenen. Deze serie gebeurtenissen herhaalt zich nog vele malen deze ochtend: Peterke Wulms die dieck belt om te vragen het het met zijn platinazoon is....maar vooral Genti die voor alles en iedereen een dubbeloogige knipoog over heeft...
Ondertussen is de beroemde vehalenverteller K. Keijers bezig om zijn mededoortrekkers te vertellen wat hij allemaal op het feest allemaal heeft uitgespookt. Ik hoop alleen voor Kelso Keijers dat zijn playerpraatjes op het feest zelf iets vloeiender verliepen dan wat hij tegen ons aan het brabbelen is. Het is wel duidelijk...het wordt Kelso allemaal even teveel. Zinnen worden niet afgemaakt, de arme jongen twijfelt duidelijk aan zichzelf...hij ziet het niet meer zitten. Dan wordt Kelso verlost uit zijn lijden door....Dieck Jansen. Deze verstandige jongen (???) vindt het tijd om toch maar ff proberen te slapen. En naar Dieck wordt altijd geluisterd...
Een uur later wordt mijn illusie dat deze knul verstandig is geworden alweer verbroken en wordt mij gevraagd om me weer te melden want de Dieck Jansen heeft dorst en de cola voor de baco staat nog op mijn kamer. Naar Dieck Jansen wordt altijd geluisterd! Ondertussen raken steeds meer doortrekkers uit hun coma. Kri meldt zich even maar is net zo snel weer vertrokken. Tjitske heeft genoeg gezien van haar bed en ook Kelso komt weer mee doen. ..
De palmpjes volgen elkaar in hoog tempo op en het is tijd het is tijd voor een nieuwe bevoorraading. Ondertussen melden Kri en V zich op het strijdtoneel en worden er plannen gesmeed om pizza’s te bestellen. Wederom voelt Dieck Jansen zich geroepen om dit te gaan regelen en gooit hij al zijn charmes in de strijd om onze italiaanse pizzavrienden duidelijk te maken wat onze wensen zijn. 2 uur en 1 telefoontje later hebben wij helaas nog geen pizza gezien. Gelukkig is daar de Salvatore pizzalijn, deze vakbekwame italiaan weet ons binnen 3 kwartier van 3 heerlijke pizza’s te voorzien zodat we helemaal klaar zijn om eindelijk te gaan stappen...
Als een stel zombies maken we een wandeling richting leidse plein. Een echt plan is er niet en na menig cafe in en uit te zijn gelopen besluiten we dat het tijd is om dan toch maar ergens echt naar binnen te gaan. Het gelukkige cafe werd party cafe de Candela...en mensen het was een schot in de roos! Nadat Kelso door diverse mannen werd betast bereikten we zonder verdere problemen een tafeltje achterin deze gezellig doch dubieuze kroeg. YMCA schalde uit de speakers en bracht menig bezoeker in verroering...
Ik kreeg het gevoel dat ik serieus meer kerels kon scoren in deze kroeg dan V, non en tjitske bij elkaar. Gelukkig heb ik het niet geprobeerd want ik denk echt dat ik gelijk had gekregen. Ondertussen vloeit het bier rijkelijk en krijgt een man het op zijn heupen. Jullie hoeven niet te raden wie....Dieck Jansen. Hij klimt op krukken, springt van daaruit op platinaboy die vervolgens furieus reageert: “Dieck ik zweer het je ik sla je vast op die kruk”. Maar Dieck laat zich niet kennen. Sudie moet blij zijn dat hij al zijn tanden nog heeft en dankzij het reactievermogen van Kelso valt niet heel de staantafel om als Dieck simpelweg omvalt en in zijn val de staantafel meeneemt...
Het is duidelijk...Dieck Jansen moet naar huis en snel! Ik voel mij geroepen om deze jongen naar het hotel te brengen en zodra ik een stap buiten partycafe de Candela zet heb ik al spijt van deze beslissing. Deze jongen is gewoon echt niet meer te handelen. In volle sprint draaft hij over het Leidse Plein en even denk ik dat hij alles probeert te vernietigen wat op zijn weg komt. Met moeite pak ik hem vast en sleur hem de eerste de beste taxi in. Eenmaal in het hotel duurt het nog een kwartier voor onze bandiet eindelijk in bed ligt. Ook ik val hiermee in een diepe coma...
’s Morgen vroeg bij het wakker worden blijkt dat ik helaas niet heb kunnen voorkomen dat Swartbroek’s Famous een spoor van vernieling heeft achter gelaten. Kussen onder het bloed, lamp kapot, fohn kapot op de grond, buren over de zeik...meneer heeft het weer voor elkaar. Tijd om de balans op te maken bij de rest. Frenken heeft de afgelopen 24 uur geslapen en zit er het fitst van allemaal bij. Vol angst loop ik naar de kamer van Sudie en Puge en afgelopen nacht ook van Genti...Sudie doet open met een vermoeid gezicht...deze opperdoortrekker heeft vannacht ALWEER niet geslapen. Wat een ongelofelijke held! 2 nachten doortrekken, 0 uur slaap
Wat een kanjer!
Tijd voor een vlug ontbijt, kamers poetsen, pasjes bij elkaar zoeken en dan klaar voor de terugreis naar huis! Maaaaaar voordat we de auto in stappen is het nog tijd voor een paar vuurwerkjes! Ik weet meteen aan wie ik ze moet geven....jullie raden het al Dieck Jansen! De vuurwerkjes vliegen ons om de oren...auto’s blijven niet gespaard en dit roekeloze gedrag doet non besluiten om bij mij in de auto te stappen. Met Dieck kan het nooit goed gaan...
Rond de klok van 3 arriveren we thuis in Weert en meteen mis ik iedereen al! Mensen mensen wat een paar ONGELOFELIJK mooie dagen! Echt waar ik heb echt genoten van elke seconde!!! Ben me nu al weer af aan het vragen wat 2010 mij gaat brengen maar ik weet zeker dat als ik gewoon zorg dat ik jullie om me heen heb ik een FANTASTISCH jaar ga hebben!!!
Heel veel liefde voor jullie!
Marv
PS. En zoals bij elke wedstrijd...kan er maar 1 de winnaar zijn...
Dinsdag 1 december 03:30...Vol verwachting klopt mijn hart. Vandaag start mijn 4-daags tripje met Kri naar Alicante om daar een bezoekje te brengen aan Kri's hondje. Verheugd van het feit dat Kri mij heeft meegevraagd zorg ik dat ik stipt op tijd ben en sta dan klokslag 04:00 voor diens deur!
Al snel blijkt dat het vroege tijdstip voor Kri iets te veel van het goede is en voor we de van Kinsebergestraat weer uit zijn is meneer teruggekeerd naar dromenland. Zal wel door de zenuwen komen denk ik zo! Gelukkig heb ik mijn iPod bij en vrolijk mee zingend met de Koningen van Leon bereiken we een kleine anderhalve uur later het vliegveld.
Op het vliegveld vlug inchecken en tussendoor nog ff een boekje met enkele praktische tips voor een latere fase in mijn leven gekocht om de saaie vliegreis door te komen. Deze aanschaf blijkt geen verkeerde keuze aangezien met reisgezel met oordopjes in alvast vooruitreist naar zijn meisje....wat een romantiek!!!
So far so good zou je zeggen....aangezien het vliegtuig een half uur eerder dan land in Alicante is ons eenkoppig welkomstcomite nog niet aanwezig wat mij in staat stelt om voor het eerst een serieus gesprek aan te gaan. Verder dan een: Waar is ze? Zou ze boos zijn? en een Misschien staat ze wel ergens anders kom ik helaas niet....duidelijk de zenuwen...
Daar is ze dan. Ze stapt uit de bus. Kri krijgt een andere blik in zijn ogen. Niet dat ik dat zelf kan zien. Meneer kijkt mij niet meer aan....maar zijn houding veraadt hem. 3 vluchtige kussen van V verraden dat ze mij wel degelijk gezien heeft maar verder worden hier weinig w0orden aan vuil gemaakt. Het verliefde stelletje praat honderduit en het lijkt of ze elkaar sinds hun strikdiploma niet gesproken hebben...
Voor het eerst (zeker niet voor het laatst) deze vakantie begint een gevoel van eenzaamheid op te dagen welke in het verloop van de dag (en eigenlijk de vakantie) niet meer verdwijnt. Het is duidelijk...ik ben als een blok aan hun been. Bij het boodschappen doen moet ik hemel en aarde bewegen om duidelijk te maken dat ik geen Pepsi lust en mijn allergie voor witte chocola wordt nonchalant in de wind geslagen...
Eenmaal thuis gekomen wordt mij een kamer toegewezen en na een korte lunch sluit het stelletje zich op om even "bij te slapen". Mij rest niet anders om dit dan ook maar even te doen. Na 2 uurtjes die een eeuwigheid leken te duren wordt er gevraagd of ik zin heb om even mee te gaan naar het strand! Zou alles dan toch goed gaan komen???
NEE!!! Kri wil niet met mij in zee, Kri is te geblesseerd om te voetballen, Kri wil niet naar het kasteel omdat dat te vermoeiend is. V is alles waar Kri ook voor heeft...2 uur en 87 bladzijdes uit mijn boek verder gaan we eindelijk naar het appartement! Dan maar een filmpje kijken met 1 van V's huisgenoten die gelukkig wel oog voor mij hebben. Wat een leuke mensen...eindelijk een dialoog
De dagen die volgen gaan op identieke wijze voorbij! Ik heb een seizoenenlange achterstand How I Met Your Mother ingehaald en Ajax 3 keer kampioen gemaakt met Football Manager. Ik heb 17 km over de boulevard gelopen in mijn eentje en op chatten.nl een leuk meisje uit Friesland leren kennen
Even voel ik mij gelukkig maar dan komt de klap hart aan! Op wat los sms contact en heen en weer gebel na begin ik mijn maatje te missen. Waar ik dacht dat ik er de afgelopen maanden toch echt achter was gekomen hoe het voeld om iemand verschrikkelijk te missen komt de klap deze keer 2 keer zo hard aan! Ik mis de lachbuien, het geroddel en het zingen met Kelso...ik kan er gewoon niet voor weglopen....maar hij is ook zo geweldig!!!!
Ik besluit hem te bellen maar dit had ik beter niet kunnen doen...Alicante, toch een stad waar je nooit eenzaam hoeft te zijn wordt voor mij een isoleercel waar zelfs Michael Scofield hopeloos van zou worden. Ik lees mijn boek inmiddels voor de 2de keer uit en ben blij als het vrijdag is...eindelijk weer naar huis...naar Kelso
In het vliegveld terug gebeurd er ineens iets opmerkelijks....Kri praat tegen mij....iets wat zeker 48 uur geleden is geweest sinds hij dit voor het laatst heeft gedaan. Of ik het ook naar mijn zin heb gehad? V vond het in ieder wel tof dat ik er ook was...
Ik staar uit het raampje om niet te laten zien hoe pijn deze vraag mij doet....ik voel een traan over mijn wang neerdalen....en hij stopt niet.....evenwijdig aan mijn slokdarm kruipt de traan over mijn adamsappel naar mijn hart waar hij blijft liggen....Ik draai me langzaam om naar Kri...probeer te glimlachen en zeg dat ik het reuze naar mijn zin heb gehad....
Terugkijkend op deze vakantie kan ik zeggen dat ik veel geleerd heb....wat mijn echte vrienden zijn en dat ik sterke jongen ben. Maar....nooit maar ook nooit meer naar Alicante met Kri!!!
Marvin
PS. Vanwege commercieel oogpunt verschillen sommige dingen met de realiteit. Neem deze blog dus met een korreltje zout!
"Dit is een goed stel hoor!". Een legendarisch uitspraak die betrekking had op het Nederlands Elftal dat Europees Kampioen werd in 1988. Zo zijn er meerdere goede stellen op te noemen! Onderhand denk ik dat ik zelf ook deel uitmaak van een goed stel! Alleen begin ik me ook steeds meer af te vragen of dit wel goed is voor mijn gezondheid...
Wat typeert een goed stel? Om te beginnen moet iedereen vanuit de basis door hebben wat het gezamelijke doel is. In ons geval zit dat meestal wel snor.....naar de klote gaan (bijkomend feit is dat wij hierin een slagingspercentage van 100% hebben).
Daarnaast moet er binnen het stel natuurlijk een mix zijn persoonlijkheden en achtergronden! Ook op dit punt slagen wij met vlag en wimpel! Pindarotsjes, blanda's, suri's, een verwaalde spanjaard die de Ierse cultuur ook al eens heeft mogen proeven, een chinees...je kan het zo gek niet bedenken of het loopt rond! Dieren, leraressen, mariniers, toekomstige artsen....ja mensen...we've got it!
Als laatste wil ik nog aanhalen dat wij los van het gezamelijke succes dat wij wekelijks boeken elkaar ook individueel succes gunnen! En we dit door middel van het toejuichingen en verhalen achteraf ook laten blijken dat iemand het weer behoorlijk bont heeft gemaakt en dat we hem daar dankbaar voor zijn!
Dus...om een lang verhaal kort te maken...
WIJ ZIJN ECHT EEN GOED STEL HOOR
Bij afwezigheid van blogheld Genti en de grondlegger van de doortrekblogs Kri voel ik me genoodzaakt om een sfeerimpressie te geven van ons laatste uitstapje...
Het is vrijdag 2 oktober...mijn 3de Awakenings staat op de agenda en dit gaat tevens mijn debuut worden in de Westergasfabriek in Amsterdam waar ik louter positieve verhalen over heb gehoord. Om mij wegwijs te maken in deze tempel gaan er wat ervaren rotten mee die deze trip al eerder hebben gemaakt. Nu weet ik zeker dat deze avond niet kan mislukken.....of toch wel???
Ik neem jullie mee naar vrijdagavond 21.17. We ontmoeten elkaar op station Weert en laten ons borsthaar groeien door lauw bier te drinken (dat is althans wat Sudie zegt, Dieck kijkt hierop vertwijfeld in zijn eigen blousje). Op het moment dat iedereen de kriebeltjes in zijn buik begint te krijgen door de naderende (techno)trein wordt iedereen even met beide benen op de grond gezet door NON die haar kaartje is vergeten...dan maar een half uurtje extra borsthaar kweken.
In die trein is dit allang weer vergeten en de treinreis wordt als vanouds gevuld met het zingen van Mama Genti's! Werkelijk alles komt voorbij en de een nog creatiever dan de ander!
Yeah mensen...I've got a feeling that tonight gonna be a good night
Na een, volgens sommige ietwat te lange reis, arriveren ergens tussen half 1 en 1 op de plaats van bestemming. Jas in kluisje, pissen, munten halen, de rest van de vieze doortrekkers zoeken, acclimatiseren en...... GAS EROP!!!
Wat ik in de uren daarop heb meegemaakt valt eigenlijk met geen pent te beschrijven of met een toetsenbord te typen. Ik heb me op het strand van Normandie gewaand toen de vuurpijlen me om de oren vlogen...ik zag de champiognons om mijn oren vliegen...ik heb me in een spookhuis gewaand toen ik dacht dat de wc in een chilloutroom was veranderd...ik heb me mogen verbazen over het feit dat de haren van een debutant in een 1 minuut een halve meter gegroeid waren...ik zag iemand veranderen in iemand die eigk in spanje hoort te zitten...ik weet niet wat ik zag maar volgens mij is het allemaal echt gebeurd. HET WAS FANTASTISCH!!!
7 uur....het licht gaat aan, het spreekwoordelijke licht uit voor sommige. C W vloekt zoals hij nog nooit gevloekt heeft! Wat een K reis. Waar hij 2 uur geleden nog op zoek was naar een makelaar om de overschrijving naar de gashouder in orde te maken maakt hij nu duidelijk hier NOOIT maar dan ook NOOIT meer heen te gaan. Andere awakegangers worden op de hoogte gesteld van het feit dat duidelijk is dat zij zeker al de leeftijd hebben bereikt op hun brommerrijbewijs te halen...een gladde move op zaterdagochtend
Ergens tussen 10 en 11 arriveren we met de bus weer in Weert...deze avond was weer historisch en....1 ding is zeker...druufke heeft de beker!!!